Interview
met Amber Veltman
Amber Veltman is professioneel danseres en fysiek acteur, en al een aantal voorstellingen onderdeel van de cast van Wabi Sabi Theater. Ze heeft een grote rol in CONTRA.
Wabi Sabi Theater is sinds 2024 het huisgezelschap van De Nieuwe Kolk. Hun nieuwste productie CONTRA is gebaseerd op de woorden en ervaringen van agenten: de spanning tussen macht en dienstbaarheid, idealen en de harde praktijk. Na Oerol, Festival Der Aa en De Karavaan gaat CONTRA verder in het theater.
Amber Veltman is professioneel danseres en fysiek acteur, en al een aantal voorstellingen onderdeel van de cast van Wabi Sabi Theater. Ze heeft een grote rol in CONTRA.
Waarom wilde jij meedoen aan CONTRA?
"Ik vind de stijl van artistiek leider Maarten Smit heel tof. Dus toen hij mij benaderde zei ik gelijk ja. In eerste instantie dacht ik dat de wereld van CONTRA ver van me af zou staan – als kind was ik bang voor de politie. Inmiddels weet ik dat agenten ook maar gewoon mensen zijn."
CONTRA in het kort?
"Een documentaire voorstelling over menselijkheid in de politiewereld."
Hoe kun je je inleven in een personage?
"Maarten interviewde agenten en verwerkte hun verhalen in het script. De mooie, en de minder mooie ervaringen. Ook agenten hebben gevoelens, trauma’s en ervaringen met discriminatie. Ze volgen de regels, maar zijn het er niet altijd mee eens. Ik ben met een open hart in het script gedoken. Wie ben ik precies, wat ervaart mijn personage? Het zijn échte verhalen die we opvoeren, en ik wil bij die echtheid komen. Ik hoop dat degenen wiens verhaal ik vertel, zichzelf terugzien."
In een van de scènes word je verliefd op een collega…
"…terwijl ik bij een lijk sta. Tja, agenten zijn geen robots, ze kunnen ook verliefd worden tijdens hun werk."
Tijdens festivals kwamen jullie op met een ME-bus. Wat doet dat met de energie?
"Dat geeft wel een adrenalinekick. De loeiende sirene, het schild voor je lichaam als je uit de bus springt."
Je bent tegelijk danser en acteur. Wat voegt dat toe?
"Het lichaam vertelt soms een ander verhaal dan woorden. De agent die zegt dat er niets aan de hand is, kan met zijn lichaamstaal iets totaal anders communiceren. De spanning tussen wat je zegt en hoe je beweegt, is iets wat een monoloog alleen niet kan dragen. Ik wil dat het publiek meer ziet dan mijn personage zelf wil laten zien en daardoor geraakt wordt."