Vanavond krijgt het NNO gezelschap van het Noord Nederlands Concertkoor.
Zo’n bezetting schept de mogelijkheid om totaal verschillende klankwerelden op te roepen. In Brahms’ Nänie, een afscheidslied, is die wereld teder en troostend, ondanks de sombere tekst over de eindigheid van alles. Sjostakovitsj gebruikte het koor in zijn Tweede Symfonie voor heel ander effect: om een heel volk te mobiliseren. Het is opzwepende, energieke muziek van een 21-jarige componist die volop experimenteerde. Toch hoor je al duidelijk Sjostakovitsj’ typische orkestpalet vol felle klankkleuren: striemende blazerspartijen, ratelend slagwerk en zelfs een heuse sirene. Na zo’n stuk is Brahms’ Derde Symfonie, zonder koor, een oase van rust. Het werk ontstond tijdens een zomervakantie in het chique Wiesbaden. Dat hoor je terug: het is muziek die zich ontrolt als een zonnig, weelderig landschap. Dit is Brahms op het hoogtepunt van zijn lange carrière.
Dit is het jaarlijks NNO Vriendenconcert, lees meer over de Vrienden van het NNO.